Hildur Eir Bolladóttir. Mynd: Guðrún Hrönn
Fátt er svo með öllu illt að ei boði nokkuð gott. Sumarið sem ég var 19 ára vann ég við ferðaþjónustuna á Hólum í Hjaltadal, það var fjörlegt sumar, mörg ungmenni að störfum og þar á meðal þýsk stúlka sem talaði lýtalausa íslensku og var mikill dugnaðarforkur. Við náðum prýðilega saman þó ég væri kannski ekki alveg jafn áhugasöm og hún um starfið en þegar kom að því að gera sér dagamun var enginn munur á framleiðni okkar. Nema hvað að í einu af fjölmörgum vinnuteitum sumarsins þegar klukkan var löngu hætt að fylgja kristilegu tímatali verður mér að orði: „jæja gott fólk er ekki best að fara að drífa sig í háttinn, maður þarf víst að vinna á morgun, arbeit macht frei ekki satt?“ Eins og glöggir lesendur vita var þessi tilvitnun negld ofan við járnhliðið að fangabúðum nasista í seinna stríði m.a. í Auschwitz. Ég mun aldrei gleyma svipnum sem kom á þýsku stúlkuna sem starfaði þarna með mér, það var þessi svipur sem dregur allan mátt úr líkamanum þannig að stoðkerfið verður næstum því hlaupkennt, það er svipur vonbrigða, þegar einhver áttar sig á að hin manneskja sem lét vitleysuna út úr sér er ekki eins skynsöm og viðkomandi hélt. Hún þurfti ekki að segja margt, aðeins spyrja hvernig mér hefði dottið í hug að segja þetta og ég gat ekkert sagt annað en fyrirgefðu enda ekki hægt að klóra sig út úr svona aðstæðum.
Það sem ég hugsaði þá var hvað ég væri ótrúlega heimsk sem ég og var vegna þess að þetta var ekkert annað en heimóttaskapur og opinberun á heldur einföldu lífi, heimska er annað heiti á heimóttaskap. Síðan þá hef ég oft látið einhverja bölvaða vitleysu út úr mér en þó ekki um þetta efni, maður lærir nefnilega á svona ekki síst þegar maður er enn ungur og hefur löngun og getu til að læra og draga ályktanir af mistökum sínum. Ég var heppin að lenda í þessu og það er Björn Bragi líka af því að hann á eftir að gera svo margt mikilvægt í lífinu, kannski á hann eftir að fara á þing og þá mun hann alltaf hugsa sig tvisvar um áður en hann lætur út úr sér einhverja vitleysu um kvenréttindi, þróunaraðstoð og landvernd eins og sumir gera.
Hildur Eir Bolladóttir
