Allt frá því að ég tók sæti í bæjarstjórn Akureyrar í upphafi þessa kjörtímabils hef ég ítrekað talað fyrir mikilvægi þess að bæjaryfirvöld gerðu áætlanir um rekstur sveitarfélagsins til lengri tíma. Ég hef talið mikilvægt að við veltum því upp hvernig samfélag við viljum byggja og hvernig við ætlum að forgangsraða fjármunum sveitarfélagsins á næstu árum. Þrátt fyrir að talsmenn meirihlutans hafi haldið því fram að reksturinn sé með miklum ágætum þá er staðreyndin því miður sú að róðurinn er heldur að þyngjast. Það er ekki síst í ljósi þeirrar staðreyndar, að ég tel, að L-listinn hefur loks áttað sig og fengist í það verkefni að skoða rekstraráætlun til lengri tíma. Því ber að sjálfsögðu að fagna og ég og aðrir fulltrúar minnihlutans í bæjarstjórn munum leggja okkar að mörkum í þeirri vinnu, enda markmið okkar allra að stuðla að betri bæ.
En að mörgu er að hyggja. Niðurskurður stjórnvalda í kjölfar efnhagshrunsins hefur leitt til þess að verkefni sem áður voru á vegum ríkisins hafa lent í höndum sveitarfélaga án nokkurs samráðs og það sem verra er án nokkurs fjármagns. Sífellt verður því mikilvægara að forgangsraða þeim fjármunum sem sveitarfélagið hefur til rekstrar.
Sumt er brýnna en annað
En við getum ekki bara horft til lengri tíma. Sum verkefni eru brýn og þarfnast skjótra lausna. Mikill niðurskurður í heilbrigðismálum hefur haft veruleg áhrif og sérstaklega á þá sem síst skyldi. Þannig skortir úrræði fyrir fólk með geðraskanir og fíkla, svo dæmi séu tekin og ófremdarástand hefur skapast. Að sjálfsögðu hefur starfsfólk félagsþjónustunnar reynt að bregðast við eins og hægt er en hins vegar verður meira að koma til. Á sameiginlegum fundi bæjar- og borgarstjórnar Akureyrar og Reykjavíkur hvatti ég til þess að sveitarfélögin snéru bökum saman og ynnu í samvinnu við stjórnvöld að lausn á þessum málum. Skjótra úrræða er þörf því þetta bíður sér ekki til batnaðar.
Guðmundur Baldvin Guðmundsson
Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknarflokksins á Akureyri
