Jóhannes Gunnar Bjarnason, íþróttakennari á Akureyri, lýsir þungum áhyggjum af hreyfingarleysi Íslendinga á síðustu tímum, einkum hreyfingarleysi ungmenna. Hann hefur rætt við suma þingmenn Norðausturkjördæmis og heilbrigðisráðherra og hefur farið fram á að spornað verði við óheillaþróun með markvissum hætti.
Auka verði hreyfingu í grunnskólum á kostnað bóklegra greina. Allar rannsóknir sýni að hreyfing barna og unglinga á Íslandi hafi minnkað um 50% á átta árum. Talað sé um plágu 21. aldarinnar. Hin rafræna bylting skipti sköpum.
„Það eru orðnir endalausir möguleikar í þessu blessaða skjáumhverfi og bendir margt til að öll vestræn ríki muni hreinlega sligast undan heilbrigðiskostnaði ef ekki verður farið í lýðgrundaðar aðgerðir. Ég skil ekki andvaraleysi þingmanna.“
Að áeggjan íþróttakennarans hyggjast norðlenskir þingmenn leggja senn fram þingsályktunartillögu og láta fara fram umræðu um lýðheilsuþróun. Jóhannes vill að námskrá, bæði á leikskóla- og grunnskólastigi, verði breytt þannig að í stað bóklegra greina verði hreyfing aukin og stórátak hafið gegn vandanum.
Með höfuð í kjöltu allan daginn
„Við kennarar sjáum krakka sem sitja dag eftir dag með höfuðið í kjöltu sér allan daginn. Ef það eru frímínútur í unglingadeildunum þá bara stara þau niður í klofið á sér með símann í hendinni.“
Of lítil hreyfing þýðir að sögn íþróttakennarans að lífslíkur barna verða minni en foreldra þeirra sem sé einstæð öfugþróun allt frá seinni heimsstyrjöld. Lélegri líkami þýði minna mótstöðuafl og aukna hættu á sykursýki. „Við þurfum að gjörbreyta hugsun okkar.“
Spurður hvort rafræna byltingin hafi haft áhrif á heilsu keppniskrakka sem stunda íþróttir í félagsstarfi, neitar Jóhannes því. Öflugur hópur ungmenna sé með sitt á hreinu en ef stór hluti ungmenna verði út undan heilsufarslega vegna hreyfingarleysis stóraukist líkur á heilsufarslegri stéttaskiptingu.
„Ef gripið verður til aðgerða strax tekur það kannski eitt ár að breyta aðalnámskrá og sú breyting fæli ekki í sér aukinn kostnað. Við erum að tala um að aðeins yrði klipið af bóklegu fögunum en íþróttakennsla yrði aukin,“ segir Jóhannes sem telur að fyrir hendi sé nægt framboð íþróttakennara þótt breytingin myndi kalla á aukinn fjölda þeirra.
-BÞ
