Hefur verkaskipting heimilanna farið batnandi á síðustu árum og áratugum? Ég tel svo vera. Fyrir mörgum árum síðan átti konan að vinna öll heimilisverkin. Karlinn átti bara að vinna úti á meðan konan þreif fötin hans, eldaði mat handa honum og skúraði gólfin. Konan heimavinnandi en karlinn úti að vinna fyrir heimilinu. Þetta hefur breyst mjög mikið á liðnum áratugum. Flestar konur eru líka farnar að vinna úti núna og þar af leiðandi eru þær minna heima og geta þar með ekki sinnt heimilsstörfunum jafn mikið og þær gerðu í gamla daga.
Verkaskiptingin er önnur í dag á flestum heimilum eins og kom fram í könnun sem VR gerði árið 2010. Þar kom í ljós að verkaskiptingin er farin að dreifast meira á alla fjölskyldumeðlimi heimilisins. Meðal þess sem kom fram var að konan eldar og þvær meira en karlinn en karlinn sér meira um bílinn og viðhaldið á húsinu. Hins vegar sjá bæði konan og karlinn á langflestum heimilum um að ala upp börnin. Margt gamalt fólk er samt ennþá með verkaskiptinguna eins og hún var í gamla daga sem er alveg skiljanlegt þar sem það ólst upp við það að konan vann öll heimilisverkin á meðan karlinn sat og gerði ekki neitt! Þegar ég fer í heimsókn til ömmu og afa eldar amma alltaf og þvær fötin á meðan afi er inni í stofu að horfa á sjónvarpið. Ömmu finnst þetta líka allt í lagi og kvartar ekkert yfir þessu. Hún ólst upp við þetta. Afi kann heldur ekkert á uppþvottavélina eða þvottavélina en þegar þarf að þrífa bílinn, skipta um perur eða mála húsið gerir hann það með glöðu geði.
Flest ungt fólk í dag skiptir öðruvísi á milli sín verkum. Karlinn eldar stundum þó svo að konan geri það nú kannski oftar. Karlarnir kunna nú flestir á uppþvottavélina og þvottavélina og meira að segja hengja þeir stundum á þvottasnúruna. Ef þeir sinna ákveðnum heimilisstörfum illa verða konurnar pirraðar og reiðar þrátt fyrir að þeir kannski þrífi alltaf bílinn og máli húsið. Þetta eru allt saman vangaveltur. Eftir stendur sú staðreynd að mennirnir eru farnir að gera meira heima fyrir en þeir gerðu í gamla daga sem er jákvætt fyrir framtíðina enda á konan ekki að þurfa að gera allt.
Aron Ingi Hlynsson
Greinin er unnin upp úr málstofuverkefni sem nemendur 10. bekkjar í Giljaskóla fluttu munnlega á heimatilbúnu málþingi í skólanum í febrúar.
