Brynhildur Pétursdóttir, ritstjóri hjá Neytendasamtökunum, hlaut nýjan starfsvettvang þegar nokkuð var liðið á sunndagsmorgun en þá kom í ljós að hún datt inn sem jöfnunarmaður í NA-kjördæmi fyrir Bjarta framtíð. Í viðtali við vikublaðið Akureyri segir nýi þingmaðurinn að það þurfi meiri aga í íslensk stjórnmál og að of mikill tími fari í að verja vondar ákvarðanir eða vinda ofan af þeim.
Brynhildur, ertu búinn að segja upp djobbinu þínu hjá Neytendasamtökunum – eða stendur það e..t.v. ekki til?
„Ég hætti hjá Neytendasamtökunum í haust og það stóð til hvort sem ég færi á þing eða ekki. Það hefur verið frábært að vinna í neytendamálunum en mér fannst vera kominn tími til að breyta til. Málaflokknum get ég svo áfram sinnt á þingi ekki veitir af.“
Hvenær ákvaðstu að fara í framboð og hvernig kom það til?
„Ég hef fylgst með Bjartri framtíð, á vini sem voru með frá fyrstu tíð og var strax staðráðin í að kjósa flokkinn. Síðan þróuðust mál þannig að mér bauðst að taka oddvitasætið. Mér fannst það mjög stór ákvörðun en sé ekki eftir henni. Ég hugsaði þetta þannig að ég get ekki setið heima og gagnrýnt Alþingi ef ég hef síðan ekki kjark að taka þátt þegar kallið kemur.“
Hvar hafðirðu staðið í pólitík áður?
„Ég hafði ekkert komið að pólitík áður og held ég hafi náð að kjósa alla flokka í gegnum tíðina.“
Taldirðu líklegra en ólíklegra að þú næðir kjöri?
„Ég taldi það allt eins líklegt í upphafi en eftir að Framsókn fór á mikið flug þá var ljóst að ansi margir myndu berjast um þau fáu sæti sem eftir voru. Ég var því frekar á því fyrir kosningar að ég færi ekki inn.“
Nú stóð mjög tæpt að þú kæmist inn, sastu límd við skjáinn uns öllu var lokið?
„Ég fór að sofa klukkan 5 og fannst þá frekar líklegt að ég færi inn þótt það væri aðeins óljóst. Fyrstu tölur voru það góðar að það hefði mikið mátt bregða út af til að ég dytti út.
Spennufall þegar niðurstaðan varð ljós?
„Nei, get nú ekki sagt það. Mest bara gleði yfir að við skyldum ná 6 þingmönnum og mikil gleði að Páll Valur okkar maður í Suðurkjördæmi skyldi ná inn. Frábært að vera með tvo þingmenn í landsbyggðarkjördæmum.“
Fannst þér aðrir flokkar fá það sem þeir átt skilið?
„Í kosningum fá flokkar það sem þeir eiga skilið. Þjóðin sér til þess.“
Hvað hefurðu lært í kosningabaráttunni?
„Að karlar tala meira en konur.“
Í baráttunni minnast áhorfendur eins augnabliks í þætti á Stöð 2 þar sem þú sagðir ótrúlegt hve lítið væri rætt um gjaldmiðilinn okkar. Í kjölfarið fóru ummæli þín á youtube, var það svolítið gott hjá þér að rífa kjaft á þessum tímapunkti, þótt BF tali annars almennt fyrir friði?!
„Ég myndi ekki útskýra þetta tiltekna svar mitt í þættinum þannig að ég hafi verið að rífa kjaft. Við viljum breyta vinnubrögðum á Alþingi og við viljum stunda stjórnmál með öðrum hætti, en að sjálfsögðu segi ég skoðun mína umbúðalaust þegar það á við. Ég tók ekki orðið af neinum en bað hins vegar þá sem ætluðu að grípa fram í fyrir mér að leyfa mér að klára.“
Er aðild að ESB eitt brýnasta hagsmunamál Íslands að þínu viti?
„Mér finnst mjög brýnt að klára viðræðurnar, landa samningi og leggja hann í dóm þjóðarinnar. Við megum alls ekki loka á þessa leið. Fyrst og fremst er ég að hugsa um framtíðargjaldmiðil og er mjög hissa á því hvað margir sætta sig við að nota krónuna sem er okkur svo dýrkeypt.“
Ertu sammála því sem Katrín Jakobsdóttir sagði eftir kosningarnar að umhverfismál sem hefðu verið jaðarmál fyrir nokkrum vikum í íslenskri umræðu væri nú orðið þungavigtarmál?
„Ég skildi Katrínu þannig í þættinum að umhverfismál hefðu lengi verið jaðarmál en væru það ekki lengur en hefðu þó fengið lítið vægi í kosningunum. Ég held að það stafi kannski af því að rammaáætlun var samþykkt fyrir kosningar þannig að það stóra mál var í raun afgreitt. Fólki er umhugað um þessi mál og það fundum við og margir veltu til dæmis fyrir sér áformum um álver í Helguvík og uppbyggingu á Bakka og eins hvort Bjarnarflag ætti að fara í nýtt umhverfismat.“
Hvað fannst þér helst brenna á kjósendum sem höfðu persónulegt samband við þig fyrir kosningarnar?
„Get ekki sagt að ég hafi fundið að einn málaflokkur hafi haft vinninginn. Nokkuð var spurt um heilbrigðis- og menntamál. Málefni aldraðra, samgöngur, húsnæðismál og mikið rætt um hitunarkostnað fyrir austan. Fólk sem kom til okkar var kannski ekki mikið að spá í skuldamál heimilanna þannig séð heldur meira hvernig mætti bæta kjör almennt. Mér fannst skemmtilegast hvað ungt fólk var áhugasamt og duglegt að heimsækja okkur.“
Hver er brýnasta verkefni íslenskra stjórnmála núna?
Stórt viðfangsefni er að breyta vinnulagi á Alþingi og færa í nútímalegra horf. Þá liggja mörg stór mál fyrir og það er mikilvægt að ná góðri sátt um þau. Það háir okkur að plana aldrei neitt nema í mesta lagi út kjörtímabilið. Við þurfum meiri framtíðarsýn í stjórnmálin og við eyðum allt of miklum tíma í að bæta fyrir og vinda ofan af vondum ákvörðunum. Það þarf einnig meiri aga. Ég held að víða sé hægt að taka til, nýta fé betur og forgangsraða sem sanngjarnari hætti.“
Hvernig eru fjölskylduhagirnir – verður brekka að búa bæði hér og í Reykjavík vegna þingstarfanna?
„Ég mun flakka á milli og við hjónin erum svo sem vön því en ég hef þó alltaf verið heima og maðurinn flakkað. Mér finnst grundvallaratriði að þingmenn geti raunverulega búið í sínu kjördæmi og á tækniöld hlýtur að vera hægt að koma því við þótt að maður verði vissulega að vera í Reykjavík á virkum dögum. En fjölskyldan býr áfram á Akureyri og það breytist ekkert.“
Hlakkarðu til að fá þér sæti á stað sem mælist með aðeins 10% traust meðal Íslendinga?
„Já, því það er krefjandi verkefni að auka traustið og það er hægt.“
Við getum verið sammála um að það ætti að vera forgangsverkefni að auka traust Íslendinga á þjóðþinginu – ekki satt?
„Það er vinna fram undan en ég sé ekki að það ætti að vera flókið ef alþingismenn haga sér vel og temja sér lágmarks kurteisi. Mér finnst allir tala um þetta en það er svolítið eins og allir séu að bíða eftir að hinir byrji. Ég held að fólk þurfi að fá betur á tilfinninguna að alþingismenn séu að vinna fyrir fólkið en ekki flokkana og það stendur allavega ekki á okkur í þeim efnum.“
Texti Björn Þorláksson
