Inn í rekstur Sjúkrahússins á Akureyri vantar nú um 200 milljónir króna til þess að það geti rækt lögbundið hlutverk sitt og Heilsugæslustöðina á Akureyri skortir um 50 milljónir í sinn rekstur. Þar vantar heilsugæslulækna og álagið á þá lækna sem fyrir eru er ómanneskjulegt. Biðlisti eftir heilsugæslulækni á Heilsugæslustöðinni á Akureyri lengist dag frá degi og nú er svo komið að um 4000 manns eru á biðlista eftir heilsugæslulækni og um 6000 manns hafa ekki fastan heimilislækni.
Þetta segir sína sögu um stöðu heilbrigðisþjónustunnar í landinu og staðfestir varnaðarorð fyrrverandi landlæknis, sem hann lét nýverið frá sér fara í fjölmiðlum. Myndin sem hann dró upp af stöðu heilbrigðisþjónustunnar er hrollvekjandi og staðfestir, sem hefur verið stjórnvöldum ljóst alltof lengi, að svona getur þetta ekki gengið lengur. Viðspyrnu er þörf og það strax, ef ekki á illa að fara.
Í aðdraganda þessara alþingiskosninga höfum við sjálfstæðismenn ítrekað sagt að eitt af forgangsmálunum sé að styrkja heilbrigðiskerfið, eina af grunnstoðum velferðarkerfisins á Íslandi. Þessi áhersla rímar við stefnumörkun landsfundar flokksins í febrúar sl. þar sem ályktað var að nauðsynlegt væri að hverfa af braut gegndarlausrar niðurskurðarstefnu sem heilbrigðisþjónustan hefur orðið að þola um árabil.
Það verður að snúa þessari þróun við og það er hægt, þó svo að við leggjum jafnframt áherslu á að lækka skatta á bæði fyrritæki og einstaklinga. Það er hægt að snúa vörn í sókn með því að breyta forgangsröðun í ráðstöfun takmarkaðra fjármuna, það er grundvallaratriðið.
Á sama tíma og heilbrigðiskerfið kallar eftir auknum fjármunum til þess að halda uppi lögbundinni þjónustu, ákveður hin svokallaða norræna velferðarstjórn að verja 280 milljónum króna í grænkun íslenskra fyrirtækja, hvað svo sem það er, 150 milljónum í græn skref og vistvæn innkaup ríkisstofnana, 50 milljónum í grænar fjárfestingar og síðast en ekki síst 500 milljónum króna í náttúrugripasýningu í Perlunni í Reykjavík. Og ekki nóg með það, það þarf 185 milljónir á ári hverju til þess að reka þá sýningu.
Hér eru sem sagt verkefni upp á milljarð og ríflega það. Hvaða vit er í þessu á sama tíma og grunnþjónusta landsmanna, heilbrigðisþjónustan, sem almenn sátt er um í samfélaginu að beri að hlúa að, æpir á fjármuni til þess að geta sinnt skyldum sínum? Það er ekki að ástæðulausu sem við segjum fullum fetum að það eigi og sé vel hægt að veita meira fjármagni til heilbrigðisþjónustunnar með annarri og skynsamlegri forgangsröðun. Framangreind gæluverkefni núverandi ríkisstjórnar verða einfaldlega að bíða en fjármununum þess í stað varið í grunnþarfir samfélagsins.
Milljónirnar 280 sem norræna „velferðarstjórnin“ kýs að setja í grænkun íslenskra fyrirtækja myndu duga til þess að bæta úr brýnasta vandanum í heilbrigðisþjónustunni á Akureyri.
Þarf nokkuð að hafa um það fleiri orð af hverju við sjálfstæðismenn teljum að breyta þurfi forgangsröðun verkefna?
Kristján Þór Júlíusson
Höfundur er oddviti sjálfstæðismanna í NA-kjördæmi
