Last fá þeir sem búa svo um hnútana að láta keðju en ekki girðingu duga til að verja gilbrúnina meðfram safnaðarheimilinu á Akureyri, segir karl sem hringdi í blaðið. „Það segir sig sjálft að lítil börn geta hlaupið þarna fram, undir keðjuna, segir karlinn og telur að auka þurfi öryggið, á þessum guðlegu slóðum…
Lof fá þeir sem veita ljósamengun aukna athygli, segir karl sem hafði samband. Í því skyni mætti athuga hvort ekki mætti skipta um tækni við ljósastaura á Akureyri og kaupa perur sem vísa niður þar sem núverandi búnaður lýsir meira og minna upp í himininn. Svo mætti spara mikla orku á þessu, segir karlinn…
Lof fá móttökuritarar og annað starfsfólk slysa- og bráðamóttöku FSA sem alltaf er tilbúnið að gera sitt besta til að hjálpa manni, segir kona sem sendi blaðinu póst. „Fólk þarf stundum að hafa það bak við eyrað að það er oft á tíðum brjálað að gera hjá þessum einstaklingum. Ég varð miður mín eftir að hafa lesið last vikunnar um daginn sem beindist að ritara slysó á FSA,“ skrifar konan og á sér marga fylgjendur ef marka má fleiri viðbrögð lesenda…
Last fá þeir sem véla svo um að á fjölmennum „barnadögum“ í Sundlaug Akureyrar, séu meira og minni öll vatnasvæði laugarinnar skítköld, segir faðir úr Reykjavík sem hafði símasamband við blaðið eftir annars vel heppnaða skíða- og sundhelgi. Segir hann furðu sæta að hvort sem um ræði eldri sundlaugina, „stappaða af börnum“, eða svæðið framan við „gulu rennibrautina“ myndi vellíðan foreldra og barna þeirra aukast töluvert ef vatninu „væri ekki haldið skítköldu“ eins og hann orðar það…
Lof fá allir þeir sem tóku höndum saman við að breyta Akureyri í afþreyingar- og útivistarparadís um síðustu helgi en þá var mikill fjöldi ferðafólks saman komin og stemmari hinn besti, segir akureyrsk kona. Hefur hún á orði að Hlíðarfjallið hafi sem dæmi aldrei verið girnilegra og þar hafi hún fengið hlýja og góða þjónustu…
