Í síðasta tölublaði Akureyri Vikublaðs skrifar Pétur Snæbjörnsson grein undir yfirskriftinni „Hjartað slær á landsbyggðinni“. Í þeirri grein kemst Pétur að þeirri niðurstöðu að Reykjavíkurflugvöllur sé í raun dragbítur á landsbyggðinni, staðsettur þar sem hann er í Vatnsmýrinni. Nokkuð einkennileg niðurstaða og ekki víst að Pétur eigi sér marga skoðanabræður ef marka má undirskriftarsöfnunina Hjartað í Vatnsmýrinni og sömuleiðis nýlegar skoðanakannanir.
Hvað um það, Pétur hefur rétt á sinni skoðun. Hins vegar fjallar hann nokkuð um sjúkraflugið og heilbrigðismál í grein sinni og þó Pétur sé prýðisgóður hótelhaldari eins og ég hef reynt á eigin skinni og kunni ýmislegt fyrir sér í ferðaþjónustumálum þá er ég ekki eins viss um að þekking hans á heilbrigðiskerfinu risti eins djúpt.
Eins og staðan er í dag þá þýðir sú breyting á aðalskipulagi Reykjavíkur fyrir árin til ársins 2030 með fækkun flugbrauta í Vatnsmýrinni árið 2016 einfaldlega það, að innanlandsflugið flyst til Keflavíkur og við alla sjúkraflutninga með sjúklinga frá landsbyggðinni til Landspítala bætast a.m.k. 35 til 50 mínútur við flutningstímann, þ.e. 7 – 10 mínútur í flugtíma og síðan keyrslan í sjúkrabíl frá Keflavíkurflugvelli á Landspítala. Í sumum tilfellum getur þessi viðbótartími skipt öllu máli fyrir líf og heilsu viðkomandi sjúklings. Pétur virðist í grein sinni skilja að þessi viðbótartími sé óæskilegur en hugmyndir hans um hvernig megi úr bæta bera hins vegar merki um ókunnugleika á málinu. Þó til komi öflug bráðamóttaka í Keflavík þá mun það ekki breyta neinu einfaldlega af því að það er oftast ekki verið að flytja sjúklingana til Landspítalans til að fá meðferð á bráðamóttökunni heldur til að fá sérhæfða meðferð svo sem í heila- og taugaskurðlækningum, hjartaskurðlækningum og nýburagjörgæslu. Þessi meðferð er það sérhæfð að ekki er skynsamlegt að hún sé veitt á fleiri en einum stað á landinu.
Það er góðra gjalda vert eins og Pétur leggur til að styrkja þjónustu fjórðungssjúkrahúsanna og eins og nærri má geta þá er ég eindreginn stuðningsmaður þess, en eins og nefnt er hér á undan þá er ekki fyrirsjáanlegt að sum sérhæfð þjónusta verði á fleiri en einum stað á landinu. Ég held að enginn geri ráð fyrir í fullri alvöru að nýr Landspítali verði byggður í Keflavík.
Rökin um að þegar fólk velji að búa í dreifbýli viti það að langt sé í sérhæfða þjónustu gef ég ekki mikið fyrir, því við erum að tala um að þjónustan versni frá því sem nú er og þá er eðlilegt að fólk setji hnefann í borðið og mótmæli.
Þjónusta sjúkraflugsins er ekki og hefur ekki verið hafin yfir gagnrýni og við sem erum að sinna þessari þjónustu erum sífellt að reyna að gera betur. Við höfum fundið fyrir miklum meðbyr í þessari umræðu um framtíð Reykjavíkurflugvallar og það hvetur okkur til dáða.
Það hefur verið rætt á neikvæðan hátt um að umræðan sé of tilfinningaleg en ég spyr á móti hvernig er hægt að halda tilfinningum utan við umræðu sem hefur að gera með líf og heilsu einstaklinga?
Það hafa verið notaðar ýmsar myndlíkingar um hjörtu í umræðunni en þegar allt kemur til alls vil ég fyrst og fremst að hjörtu minna sjúklinga haldi áfram að slá.
Sigurður E. Sigurðsson
Höfundur er framkvæmdastjóri lækninga og handlækningasviðs FSA og sinnir einnig vöktum í sjúkraflugi
