Hvernig takast unglingar sem orðið hafa fyrir kynferðisofbeldi í barnæsku á við reynsluna? Er munur á kynjum? Þetta eru spuningar sem Sigrún Sigurðardóttir, lektor við HA, hefur velt fyrir sér en Sigrún hefur í mörg ár rannsakað langtímaafleiðingar kynferðisobeldis á fólk og er ein af fáum sem borið hafa saman karlar og konur í þessu sambandi.
Sigrún hefur nú lokið við rannsókn og skrifað grein sem birt verður í hinu virta vísindatímariti Scandinavian Journal of Public Health. „Fólkið sem ég tók viðtöl við lýstu öll mikilli þrautargöngu sem enn sér ekki fyrir endann á. Þjáning þeirra er djúp á öllum sviðum mannlegs lífs og hefur einnig áhrif á líf ástvina þeirra, þrátt fyrir að hafa leitað sér faglegrar aðstoðar,“ segir Sigrún og bætir við að mikilvægt sé fyrir fagfólk, sérstaklega í skóla- og heilbrigðiskerfinu, að þekkja einkenni og afleiðingar kynferðislegs ofbeldis til að geta brugðist við slíkum einstaklingum með stuðningi og umhyggju. „Það þarf að þróa skilvirkari meðferðarúrræði fyrir unglinga til að minnka þjáningu þeirra sem sætt hafa kynferðislegu ofbeldi,“ segir Sigrún.
Í tilefni af 16 daga átaki gegn kynbundnu ofbeldi býður Háskólinn á Akureyri til málstofu þar sem Sigrún fjallar um málefnið og rannsóknir sínar. Fyrirlesturinn á sérstaklega erindi til foreldra, starfsfólks í heilbrigðiskerfinu, skólakerfinu, lögreglu, félagsþjónustu svo og allra þeirra sem vinna með börnum og unglingum.
Sigrún segist sjá mun á því hvernig stúlkur og drengir bregðist við því áfalli sem kynferðisofbeldi er. Stúlkurnar beini tilfinningum sínum meira inn á við og glími oft við mikla sálræna vanlíðan og séu líklegri til að skaða sjálfar sig. Drengir aftur á móti beini tilfinningum meira út á við, þeir fari frekar í neyslu áfengis og fíkniefna, stundi afbrot og sýni meiri reiði og árásargirni. „Þetta er auðvitað ekki algilt en þetta er mjög algengt mynstur. Þessir krakkar eru oft með sjálfsvígshugsanir og gera mörg hver tilraunir til að taka eigið líf strax í barnæsku en vanlíðanin eykst þegar kemur á unglingsárin og þá hafa flest þeirra hugsað um eða gert tilraun til að taka eigið líf“ segir Sigrún.
„Ég held að það sé mikilvægt að ná til unglinga því það er mjög algengt að barn sem verður fyrir kynferðislegu ofbeldi í æsku þori ekki að segja frá vegna hótana frá ofbeldismanninum en þegar börnin komast á unglingsaldur gera þau sér betur grein fyrir því að hótanirnar eru innantómar og þau fá því aukna þörf fyrir að tjá sig um ofbeldið og þá er mikilvægt að þau fái góðan stuðning,“ segir Sigrún að lokum
Málstofan er öllum opin og fer fram í stofu M101 í Háskólanum á Akureyri á milli klukkan 12:10 – 12:55. Erindið verður einnig sent út í beinni útsendingu í vefvarpi háskólans en einnig verður hægt að hlusta á erindið í vefvarpinu daginn eftir flutning.
-SBS
