„Mig langar að lasta hundaeigendur í Innbænum sem leyfa hundunum sínum að vappa um hverfið frjálsum og eftirlitslausum.“ Þannig hefst bréf lesanda til blaðsins. „Slíkt skapar bæði óöryggi meðal íbúa og gangandi vegfaranda og ekki síst óþrifnað þar sem hundarnir gera þarfir sínar í görðunum og gramsa í ruslatunnum,“ skrifar lesandinn…
„Mig langar að henda fram einu LASTI á Íslandspóst.“ Svo hefst bréf frá Akureyringi sem segist hafa pantað vöru af heimasíðu fyrirtækis í Reykjavík seint á miðvikudag 6. nóv. Fyrirtækið auglýsi ódýrar sendingar út á land, eða 650 kr. Og hafi fyrirtækið skilað vörunni í póst daginn eftir eða 7. nóvember. Pakkinn hafi komið norður 8. nóvember samkvæmt merkingum á pakkanum en bréfritari segist ekki hafa fengið senda tilkynningu heim um sendinguna fyrr en seinnipart 18. nóvember eða 10 dögum seinna. „Það finnst mér vera léleg þjónusta,“ segir bréfritari…
Lof fær Þórhildur Ólafsdóttir fyrir mjög gott innslag um ofbeldi í nánum samböndum úti á landi. Við nokkuð áleitinn tón kvað í Landanum á Rúv sl. sunnudagskvöld þegar Þórhildur fór yfir þann vanda sem getur skapast þegar ofbeldi verður hluti af hefðum og venjum lítilli byggðarlaga – þar sem nánd og tengsl geta gert fólki erfitt fyrir að aðhafast. Bæði fær Landinn sem slíkur prik fyrir að taka á þessu máli og er einnig mál kvenna og manna að Þóhildur hafi sýnt umfjöllunarefninu virðingu, alúð og næmi, enda ekki allra að fjalla um svo viðkvæm mál…
Last fær Akureyrarbær fyrir að sinna ekki jólaskreytingum í göngugötunni sem skyldi. Svo mælir verslunareigandi í miðbænum sem hafði samband við blaðið til að geta þess að á sama tíma og jólaskreytingar á ljósastaurum, ljósastjörnur, væru í lagi t.d. við Sunnuhlíð og Kaupvang væru gamlar og ónýtar ljósaperur í skreytingum í göngugötunni. „Við borgum öll jafnt til samfélagsins og eigum að fá sömu opinberu þjónustu alls staðar,“ segir konan og getur þess að svona mál skipti máli til að miðbærinn dafni sem best…
