Ágúst Ólason, fv. skólastjóri Varmahlíðarskólar í Skagafirði telur skólatöskur barna vera tímaskekkju. Hann segist hafa verið á þeirri skoðun um nokkurt skeið að það þjóni litlum tilgangi að nemendur á öllum aldri burðist með skólastöskur, í og úr skóla, heilu og hálfu skólaárin.
„Hvað er í skólatöskunum?“ Við skoðun finnst harla fátt. Hjá yngri nemendum kannski bók til heimalesturs og pennaveski. Mikill tími foreldra og kennara fer í að passa að þessir hlutir séu á sínum stað. Hjá eldri nemendum eitthvað sem verður með tíð og tíma drasl. Auðvitað get ég ekki alhæft um þetta og í mörgum tilfellum er um að ræða samviskusama nemendur sem taka með sér heimalærdóm en að mínu mati er þetta hluti af gamalli hefð sem er óþörf.“
Ágúst nefnir einnig að kostnaður við skólatöskur sé óheyrilegur, auk þess sem nemendur séu oftar en ekki með of stórar og of þungar töskur sem valdi líkamlegri vanlíðan. „Þetta er auðvitað hluti af stærra samhengi um staðnaða starfshætti skóla og getu/viljaleysi til að þróa þá áfram. Að mínu mati eiga nemendur að eiga þess kost að læra/vinna í skólanum. Til þess fá þau nægan tíma í mínútum talið. Skipulag kennslu og starfshættir þurfa að taka algjörum breytingum til að mæta þessu enn betur en orðið er.“
Kassahugsun kerfisins
Skólastjórinn fyrrverandi segir að kennarar séu að hans mati allt of uppteknir af því að kenna. Það leiði af sér að nemendur fái ekki, eða alla vega lítinn tíma til að læra. „Tímaplanið er allt rígbundið í stundatöflum sem rjúfa hverja kennslustund eftir 40. mín. Þá þarf að koma sér í annan tíma eða fara í frímínútur. Af hverju mega nemendur ekki fara í frímínútur þegar þeim, kennaranum, eða vinnunni sem fram fer í stofunni hentar? Hvaða endemis kassahugsun er þetta að festa þetta allt í mínútutalningu? Hvað með flæði nemenda, innlifun og áhuga?“
-BÞ
