Leikstjórinn, Ingibjörg Huld Haraldsdóttir, segir nýja leikverkið nísta að sálarrótum.
Nýtt leikverk verður frumsýnt hjá Leikfélagi Akureyrar annað kvöld, Sek eftir Hrafnhildi Hagalín. Leikritið byggir á dómsmáli frá 19. öld þar sem lífsþræðir ábúenda og vinnumanns í Rifshæðarseli á Melrakkasléttu fléttast saman í örlagaríkum ástarþríhyrningi.
Leikstjórinn, Ingibjörg Huld Haraldsdóttir, útskrifaðist vorið 2011 frá Listaháskóla Íslands. Hún leikstýrir nú í fyrsta sinn hjá Leikfélagi Akureyrar og er í þeirri stöðu sem oftar reyndar, að leikstýra eiginmanni sínum í verkinu, Hilmi Jenssyni. Ingibjörg Huld og Hilmir hafa fengið ársráðningu hjá LA og er óhætt að segja að krefjandi verkefni bíði þeirra.
Lofar magnaðri sýningu
„Það eru magnaðir hlutir í gangi og allt að smella. Frumsýningarfiðringurinn er byrjaður að kitla mannskapinn. Nú eru smáatriðin ein eftir, enda markmiðið að setja upp vel slípaða sýningu,“ segir Ingibjörg Huld leikstjóri.
Leikhópurinn er að hennar sögn einkar glæsilegur. Sex leikarar þar af tvær ungar efnilegar stúlkur sem skipta með sér sýningum: Særún Emla Jakobsdóttir frá Davík og Embla Björk Jónsdóttir, Svalbarðseyri. Leikstjórinn er afar ánægður með frammistöðu stúlknanna og segir þær taka sig vel út á sviðinu með aldurshöfðingjanum Þráni Karlssyni. Stúlkurnar ungu hafa báðar verið í leiklistarskólanum hjá LA þannig að sú menntun kemur þeim til góða.
Samlyndi listrænna hjóna
En hvernig finnst Ingibjörgu Huld að leikstýra manninum sínum?
„Við höfum unnið saman áður og það hefur gengið mjög vel. Reyndar hef ég fengið hann til liðs við mig í öll þau verkefni sem ég hef leikstýrt hingað til, sem segir sitt, svarar hún sposk. „Við höfum svipaðar skoðanir á fagurfræði og listrænn metnaður okkar liggur á svipuðum slóðum.“ bætir hún við.
Nístir að sálarrótum
En er Sek mikið drama?
„Já, þetta er mikið drama, nístir mann algjörlega inn að sálarrrótum. Þarna er tekist á við miklar tilfinningar, við erum að fjalla um sögulegt dómsmál, hórdómsbrot ásamt misnotkun, sem dæmt var í árið 1836. Á sviðinu fáum við að skyggnast inn líf allra þeirra sem að málinu komu. Við höfum krufið tilfinningar persónanna, allt frá dýrslegum tilfinningum þeirra yfir í hreina fegurð. Það hefur vissulega tekið á. Kúnstin er líka að láta það ekki heltaka sig þannig að mann fari ekki að dreyma það á nóttunni.“
Réttleysi barna og kvenna
Réttur barna og kvenna var að sögn leikstjórans nánast enginn á 19. öld. Konur sem urðu ekkjur misstu allar eigur sínar. Börn voru frá unga aldri nýtt til vinnu og máttu þola þungar refsingar út af litlu. Spurð hvaða brögðum leikstjóri þurfi að beita til að svona sýning verði ekki of harmræn svarar Ingibjörg Huld að góð vinnsla á karakterum sé lykilatriði. Hægt sé að gera sýninguna „djúsí og djúpa“ með natni og virðingu fyrir persónunum. „Við förum óhefðbundna leið í stíl uppsetningarinnar þar sem við erum að vinna með ákveðið tímaleysi en það hefur verið skemmtilegt og krefjandi ferli. Ég er ofboðslega stolt af öllum þeim sem koma að þessari uppsetningu: leikurunum, hönnuðunum og tæknifólki. Allir hafa lagt sitt af mörkum við að skapa dýpt í sýninguna sem krefst mikillar næmni og skilar sér svo sannarlega.“
-BÞ
