Í síðustu viku birtist grein eftir Loga Einarsson bæjarfulltrúa Samfylkingar undir heitinu „Heiftin um Reykjavíkurflugvöll“. Þar kallar hann eftir því að menn ræði saman á málefnalegan hátt og leiti lausna.
Það er ekki annað hægt en að taka undir þessi orð Loga vegna þessa að þetta er einmitt kjarninn í því að þverpólitískur grasrótarhópur sem undirritaður er hluti af fór af stað í sumar. Hugmyndin kviknaði í júní og félagið Hjartað í Vatnsmýrinni varð til í byrjun júlí. Tilgangurinn er að gefa íslensku þjóðinni tækifæri á að tjá hug sinn í þessu að okkar mati mikilvæga máli. Nú þegar þessi orð er skrifuð hafa rúmlega 66.000 manns skrifað undir áskorun sem hljómar með eftirfarandi hætti: „Við leggjumst gegn þeim áformum að flugvallarstarfsemi víki úr Vatnsmýrinni og skorum á Reykjavíkurborg og Alþingi að tryggja öllum landsmönnum óskerta flugstarfsemi í Vatnsmýri til framtíðar.“
Hópurinn okkar samanstendur af hópi fólks sem hefur margskonar reynslu bæði af flugi, sjúkraflutningum og aðrir sem áhuga hafa á innanlandsflugi og samgöngum innanlands. Á heimasíðu okkar höfum við sett inn töluvert af upplýsingum sem byggjast á upplýsingum úr flugheiminum og þeim skýrslum sem hafa verið skrifaðar á undanförnum árum sem tengjast málefninu. Það er mitt mat að við höfum einmitt tekið mjög málefnalega á allri þeirri umræðu sem farið fram að undanförnu það er rétt að ýmsum „skætingi“ hefur verið beint að okkur. Við höfum hins vegar tekið þann pól í hæðina að taka ekki þátt í slíkum drulluslag.
Það er síðan rétt að rifja upp hvers vegna var farið í þessa undirskriftasöfnun sem hér er til umræðu. Meirihlutinn í borgarstjórn Reykjavíkur ásamt flest öllum fulltrúum minnihlutans samþykktu í byrjun júní með 13 atkvæðum af 15 í borgarstjórn Reykjavíkur að auglýsa nýtt aðalskipulag fyrir Reykjavík sem á að gilda til 2030. Eftir þrjú ár (2016) samkvæmt hinu auglýsta skipulagi er gert ráð fyrir einni flugbraut í Vatnsmýrinni. Þar með er almennum flugrekstri sjálfhætt að mati flugrekenda í dag. Við þessa afgreiðslu fór ekki mikið fyrir samvinnu eða nokkrum vilja til að ræða málin með málefnalegum hætti við nokkurn þann aðila sem þetta mun hafa áhrif á.
Nú þegar líður á undirskriftasöfnunina og fyrirséð að sjaldan eða aldrei hefur slík söfnun gengið jafnvel þá fara viðkomandi borgarfulltrúar að skoða málið betur og mögulega opna á þann möguleika að ræða málin. Áður en kom að undirskriftasöfnuninni var engin vilji til að skoða málin. Það verður síðan að koma í ljós síðar hvort það sé einhver áhugi eða vilji hjá viðkomandi þegar á reynir á komandi vetri.
Njáll Trausti Friðbertsson
Höfundur er formaður Hjartans í Vatnsmýri
