Björn Þorláksson
Höskuldur Þór Þórhallsson, þingmaður Norðausturkjördæmis, missti bílprófið í átta mánuði fyrir skemmstu eftir að hann var tekinn ölvaður á bíl sínum. Hann virtist koma hreint fram. Baðst afsökunar og sagði að sér þætti leitt að hafa orðið uppvís að dómgreindarskorti. Ekki varð annað séð en að þingmaðurinn væri heill og sannur í ósigri sínum. Var bent á að í svona tilvikum skiptu atvikin sjálf jafnvel minna máli en viðbrögðin. Hefur Höskuldur Þór verið kallaður hetja að stíga fram og segja frá brotinu.
Eflaust á þingmaðurinn allt gott skilið en aðrir kostir, s.s. þöggun og leynd hefðu þó líklega verið ófærir. Það er erfitt að starfa fyrir hið víðfeðma kjördæmi Norðausturkjördæmi nema fara akandi milli svæða. En nú þegar málið er opinbert geta vinir og ættingjar Höskuldar hjálpað honum við skutl hingað og þangað án þess að nokkur spyrji spurninga. Í Reykjavík hefur hann dregið fram reiðhjólið sitt, það er gott og blessað.
Tilefni þessarar vangaveltu er þó ekki brot Höskuldar sem slíkt heldur viðbrögðin í samfélaginu eftir að málið varð opinbert. Mátti víða heyra og sjá að með því að segja fréttir um ölvunarmálið og spyrja þingmanninn spurninga væru blaðamenn að róta í einkamáli. Öllum gat orðið á. Punktur og basta. Þannig var umræðan að þróast á samskiptasíðu á Facebook en bar þá að í umræðunni lögreglumann nokkurn úr Þingeyjarsýslu. Hann benti á að ef hann hefði sjálfur orðið uppvís að ölvunarakstri og ökuleyfissviptingu hefði hann misst starf sitt samstundis. Og þar er kominn kjarni að leiðaraskrifum dagsins.
Það að stórum hluta þjóðarinnar þyki það svívirðilegt fréttaefni að þingmaður árið 2012 missi bílpróf vegna ölvunar (um 1 prómill í blóði þarf til að fá 8 mánaða sviptingu) segir ákveðna sögu. Starfsmaðurinn á planinu, löggan sem framkvæmir vilja þingmannsins, skal rekinn umsvifalaust ef hann ekur ölvaður bíl og ógnar þar með sínu umhverfi, en lögfræðingurinn og löggjafinn, þingmaðurinn geðþekki og drengurinn góði Höskuldur Þór, skal fremur njóta friðhelgi. Hvers vegna þykir sjálfsagt að lögga skuli rekin fyrir ölvunarbrot sitt en þingmaður sem jafnframt er löggjafi skuli njóta friðhelgi?
Hér er ekki lagt mat á hvort krafa um afsögn Höskuldar er réttmæt. En það þarf að spyrja þeirrar spurningar og hefur hún ekkert að gera með góða drengi eða ekki. Í löndunum í kring eru víða gerðar meiri kröfur til siðferðis og löghlýðni þingmanna en annarra. En sumir Íslendingar vilja endalaust kyssa vöndinn.
Björn Þorláksson
