Hér fyrir neðan má sjá myndband sem Viktor Helgi Hjartarson tók þegar félagi hans setti af stað snjóflóð í Hlíðarfjalli þegar hann var að renna sér á snjóbretti í fyrravetur.
Guðmundur Karl Jónsson, forstöðumaður Hlíðarfjalls, segir gríðarlega mikilvægt að þeir sem séu á skíðum og snjóbrettum utan troðinna brauta séu með viðeigandi öryggisbúnað. „Það er hin svokallaða heilaga þrenning sem fólk ætti alltaf að vera með en það er snjóflóðaýlir, stöng og skófla,“ segir Guðmundur.
„Það hefur verið mikið rætt um hjálmnotkun en þegar farið er utan brauta er ýlirinn jafnvel mikilvægari en hjálmur, án þess að maður vilji nú gera upp á milli öryggistækja,“ segir Guðmundur.
Í Hlíðarfjalli er vel fylgst með snjóflóðahættu, það er fastur starfsmaður sem fer um svæðið og metur hættuástand. „Ef snjór er lítill fylgist hann með að ekki sé grjót í brautunum en þegar snjór er mikill fylgist hann með snjóalögum, flóðahættu og tekur snjóflóðagryfjur,“ segir Guðmundur og bætir því við að um sérþjálfaðan starfsmann sé að ræða sem hafi tilskilda menntun til að meta snjóflóðahættu.
Annars er stemmningin góð í Hlíðarfjalli og Guðmundur segir hlýindin ekki vera til vandræða þótt færið sé vissulega farið að harðna aðeins. „Við þurfum bara örlítinn snjó og þá verður þetta mjúkt og gott aftur,“ segir Guðmundur og segist vera bjartsýnn á veturinn enga ástæðu til annars.
„Það er orðið mjög vinsælt að fara utan brautanna, sérstaklega hjá brettafólki en þá er fólk komið út fyrir þetta verndaða svæði sem troðnu brautirnar eru og þá er áhættan jú meiri því það tryggir öryggið að þjappa snjóinn.“
