Alla í leikhöllinni sinni nýju, Alþýðuhúsinu á Siglufirði
Aðalheiður S. Eysteinsdóttir myndlistarkona hefur lifað og starfað í fyrrum félagsheimilinu Freyjulundi síðustu ár og hefur vakið mikla athygli fyrir spýtuskúlptúrana sína. Þessa dagana vinnur hún hörðum höndum að því að gera sögufrægt hús á Siglufirði upp en 19. júlí næstkomandi verður húsið opnað formlega eftir endurbætur. Þau eru ófá handtökin sem Alla, fjölskylda, vinir og iðnaðarmenn hafa unnið í Alþýðuhúsinu síðan hún keypti það í desember og virðist kraftur listakonunnar óþjótandi. Meðan blaðamenn Akureyrar stöldruðu við á Siglufirði var hún eina stundina skokkandi á götum bæjarins en hina með borvél og sög í höndunum.
Alla, þú ert víst ekki týpan sem hangir heima fyrir framan sjónvarpið og horfir á Dallas?
Nei, ekki núna. Stundum tek ég þó sjónvarpstarnir. Þegar álagið er orðið of mikið er oft gott að liggja heiladauður fyrir framan sjónvarpið.
Þú ert komin aftur á æskuslóðir, en hér á Siglufirði varstu búsett fram á 24. aldursár. Hver er fyrirhuguð starfsemi hjá þér í Alþýðuhúsinu?
Fyrirhuguð starfsemi er menning og listir af ýmsum toga. Ég er að búa til leikvöll fyrir skapandi fólk, vini og vandamenn út um allan heim. Húsið verður ekki opinbert sem gestavinnustofa en hér verður vinnustofa sem hægt verður að búa í og ég hyggst lána húsið af og til, lána það listamönnum, fræðimönnum og fólki sem ég tel að geti lagt eitthvað skemmtilegt fram þannig að bæjarbúar njóti góðs af. Síðan verður boðið hér reglulega í heimsóknir eins og á öðrum góðum heimilum. Sennilega einu sinni í mánuði. Þar verða uppákomur, stofutónleikar, sýningar, fyrirlestrar eða námskei. Þess á milli munum við fjölskyldan vinna að okkar list. Síðan er þetta dásamlega tún hér sunnan við húsið. Ég vona að þar muni ég geta gert skemmtilegan skúlptúrgarð í samvinnu við bæinn, næstu áratugina.
Það mætti þá kannski segja að þú væri með veikleika fyrir félagsheimilum – þekkirðu fleiri sem safna þeim?
Nei, en það er með ólíkindum hverju fólk safnar.
Nú hafið þið Jón Laxdal, eiginmaður þinn, búið í Freyjulundi um nokkurt skeið, þýða þessar breytingar að þið munið framvegis eiga tvö heimili?
Já. Við höldum lögheimili í Freyjulundi en verðum með annan fótinn hér eftirleiðis, ég sé fyrir mér að framvegis muni verkefnin og plássið ráða hvar við störfum. Ég er t.d. búin að vera hér núna í mánuð, og búin að vinna eina sýningu sem var sett upp á Skeið í Svarfaðardal, svo er ég að vinna að annarri um leið og ég einangra loftið hér í húsinu og flísalegg baðið. Mér finnst mjög gott að vinna hérna, það er alveg eins gott og í Freyjulundi. Þetta eru samskonar hús, hvort tveggja gömul félagsheimili sem eiga sína sögu. Hér hafa verið haldin böll og leikrit, bíó, spilakvöld og margt fleira. Ástandið á þeim er líka furðusvipað. Ég held það sé einmitt þetta sem mér líkar svo vel – þegar þú spyrð hvort ég safni félagsheimilum – að það er svo magnað að hafa allt þetta stóra rými til að vinna í en svo eru líka litlar skonsur og kytrur hér og þar sem hægt er að hreiðra um sig.
Hvaðan kemur þér krafturinn til að gera hlutina?
Maður gerir bara það sem þarf að gera í lífinu. Kannski byrjaði þetta ævintýri með því að ég þurfti pláss. Fyrst ég þurfti endilega að fara að gera skúlptúra þá lenti ég í geymsluvandamálum og árferðið er þannig núna að það leggur enginn í nýbyggingu. Fleira verður svo til þess að ég leita hingað. Þar ber fyrst að nefna Héðinsfjarðargöngin, nú er orðið einfalt að komast til Siglufjarðar allan ársins hring. Svo á ég fullorðna foreldra sem búa hérna. Þau þurfa kannski í vaxandi mæli á mér að halda og mér finnst gaman að vera aftur komin heim.
Þú nefnir göngin - hefðu kaup þín á Alþýðuhúsinu ekki orðið án þeirra?
Nei, varla. Fyrir göng tók það mig tvo og hálfan tíma að komast hingað meirihluta ársins.
Þannig að samgöngur hafa bein áhrif á listalíf Norðlendinga?
Já listalífið og bara allt. Og þð er ofsalega gaman að taka þátt í þeirri uppbyggingu sem hér er og hófst með Síldarminjasafninu, því kraftaverki Örlygs Kristfinnssonar. Síðan kemur Rauðka með Róbert Guðmundsson í fararbroddi. Það er spennandi fyrir mig að vera einn lítill hlekkur í allri þessari sköpun.
Listaverk þín eru víða, síðast sá ég þau á Hotel Natura í Reykjavík. Er Alla orðin út um allt?
Það gengur rosalega vel hjá mér, það er mjög mikið að gera og ýmis spennandi verkefni fram undan, bæði hér heima og erlendis.
