„Við þurfum öll að vera vakandi yfir skilaboð- um sem gefin eru til kvenna varðandi útlit þeirra og hvað sé „eðlilegt“
„Hvaðan er sú útlitsdýrkun sprottin að líta svo á að nauðsynleg sköpun kynfæra sé aðfinnsluverð? Hvaðan fá konur þau skilaboð að skapabarmar eigi að uppfylla einhvern ímyndaðan staðal til að þeir séu eðlilegir? Hvaða skilaboð fá konur af internetinu varðandi hvernig skapabarmar eigi að líta út? Þarf ekki mikla yfirvegun til að drífa sig í breytingar á þessu tilfinningaríka, munúðar svæði? Getur það talist eðlilegt að fullorðnar konur líti út eins og barnungar stúlkur að neðan?“
Þessara spurninga spyrja þær Sigfríður Inga Karlsdóttir ljósmóðir og dósent við Háskólann á Akureyri og Kristín Sigfúsdóttir kennari við Menntaskólann á Akureyri í aðsendri grein í blaðinu í dag. Þær eru báðar félagar í Zontaklúbbi Akureyrar en félagið stendur fyrir fundi á morgun þar sem áleitnar spurningar verða á dagskrá um skurðaðgerðir á skapabörmum. Kallað er á ábyrgð lýtalækna, heilbrigðisyfirvalda, heilbrigðisstarfsfólks og foreldra hvað varðar kröfur sem uppfylli ákveðna ímynd um fegurð.
Greinarhöfundar setja fram ýmis rök og þá ekki síst líkamleg gegn því að skurðaðgerðir í fegrunarskyni fari fram á skapabörmum. „Við þurfum öll að vera vakandi yfir skilaboðum sem gefin eru til kvenna varðandi útlit þeirra og hvað sé „eðlilegt“. Konum, körlum, fjölmiðlafólki, kennurum, lýtalæknum og mörgum öðrum, ber skylda til þess að vera meðvituð um þau skilaboð sem verið er að senda og ýta undir ákveðnar staðalímyndir. Við verðum að vita hvað er heilbrigt og taka afstöðu í þessari umræðu,“ segja Sigríður Inga og Kristín.
Sjá bls. 8 í blaði vikunnar
